Był trenerem drugiej kadry ZSRR, po czym od połowy 1969 pracował jako szkoleniowiec reprezentacji Polski, pierwotnie zakontraktowany na trzy lata, w zamierzeniu celem przygotowania zespołu do startu w ZIO 1972. Znacząco podniósł poziom gry polskiej kadrySpod ręki Jegorowa [dostęp:2010-04-23]. Prowadził Polskę podczas turniejów mistrzostw świata w 1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1975 oraz zimowych igrzysk olimpijskich 1972 w Sapporo1972 Sapporo - Hokej.net. Za jego kadencji Polska dwukrotnie awansowana do MŚ Grupy A (1969, 1972), trzykrotnie zajęła piąte miejsce w mistrzostwach świata – najwyższe pozycje w powojennym okresieAnatolij Jegorow nie żyje [dostęp:2013-10-10]. Od 1974 jego asystentem był Józef Kurek [dostęp:2013-02-01]. Zgodnie z obowiązującymi w ZSRR przepisami mógł pracować za granicą dwa lata, jednak ostatecznie pozostał trenerem w Polsce przez sześć lat. Był najdłużej urzędującym selekcjonerem reprezentacji Polski w jej historii. Do dziś jest jednym z trzech rosyjskich trenerów kadry Polski (po nim byli Władimir Safonow i Igor Zacharkin). Po odejściu z Polski trenował Sokił Kijów [dostęp:2013-07-19] [dostęp:2013-03-25] i Awtomobilist Swierdłowsk, pracował w komisji hokeja na lodzie Komisji Kultury Fizycznej oraz był konsultantem w klubach hokejowych. Później przeszedł na emeryturę.