Współprowadziło również, wraz z Przemyskim Towarzystwem Narciarskim, schronisko w Klimcu.
Szczególne zasługi miało TKN w organizacji polskiego ratownictwa górskiego. Działania te były prowadzone przez Referat Ratownictwa Górskiego, który realizował plan reorganizacji spraw związanych z zimowym ratownictwem górskim na terenie całych polskich Karpat. Z jego inicjatywy powstały w sezonie zimowym 1933/34 pierwsze stacje ratownicze w schroniskach: na Hali Miziowej oraz na Markowych Szczawinach. W kilka lat później zorganizowano Zimowe Górskie Pogotowia: w Krynicy w grudniu 1937 roku oraz w Rabce w styczniu 1938 roku. Szkolenia ratowników Pogotowia prowadzone były przez członków TOPR na czele z Józefem Oppenheimem. Ponadto uchwałą Zarządu Towarzystwa w dniu 7 kwietnia 1938 roku została utworzona Karpacka Komisja Śniegowa i Lawinowa. Uczestniczyła ona w redagowaniu przez TKN, wraz z Ligą Popierania Turystyki i Państwowym Instytutem Meteorologicznym, komunikatów śniegowych dla terenów Karpat, Gór Świętokrzyskich i innych regionów Polski.