Gorkiemu i zdobyło jego aprobatę.
W 1917 roku brał udział w ruchu rewolucyjnym (eser, mienszewik). W 1918 roku w Omsku został członkiem Rosyjskiej Socjalistyczno-Robotniczej Partii Internacjonalistów. Był bojownikiem Czerwonej Armii, kierował oddziałem informacji gubernialnego komitetu wykonawczego w Omsku.
W 1921 roku wyjechał do Piotrogrodu na zlecenie gazety „Sowietskaja Sibir'”. Za rekomendacją Maksyma Gorkiego, nowelą Partyzanci otworzył pierwszy numer radzieckiego magazynu „Krasnaja Now'” (Nr 1, 1921). W tym samym magazynie w numerze 5 opublikował nowelę Pociąg pancerny 14-69, która potem posłużyła jako baza do dramatu o tej samej nazwie z 1927 roku. Następnie powstaje nowela Cwietnyje wietra. Po roku wszystkie trzy nowele zostają wydane w zbiorze Sopki. Partizanskije powiesti, który staje się wydarzeniem w radzieckiej prozie i przynosi pisarzowi sławę.
Był członkiem proletariackiej grupy pisarzy „Kosmist” i stowarzyszenia pisarzy „Bracia Serafiońscy”. W 1924 roku wyjechał do Moskwy.