thumb| James McNeill Whistler, Nokturn w czerni i w złocie – spadająca raca, 1872–1877, Detroit Institute of Arts thumb|George Inness, Światło księżyca, 1892, Phillips Collection thumb|Dwight William Tryon, Jesienna noc, 1916 thumb|Thomas Dewing, Dama w złocie, 1912, Brooklyn Museum thumb|Albert Pinkham Ryder, Zmartwychwstanie, 1885, Phillips Collection Tonalizm – ruch artystyczny panujący w malarstwie amerykańskim od lat 80. XIX wieku do lat 20. XX wieku, stworzony zasadniczo pod wpływem dokonań szkoły z Barbizon oraz estetyzmu Jamesa McNeilla Whistlera. Malarstwo tonalistyczne, skupione na pejzażu, nacechowane mistycyzmem, operujące ciemnymi, stonowanymi barwami pozostawało w opozycji do impresjonizmu, używającego jasnych barw i specjalnej techniki malarskiej, stosowanej dla oddania efektów światła słonecznego. Główni twórcy tonalistyczni to George Inness, James McNeill Whistler, Henry Ward Ranger, Albert Pinkham Ryder, John Henry Twachtman, Ralph Albert Blakelock, bracia Lovel Birge Harrison i Thomas Alexander Harrison, Julian Alden Weir i Dwight William Tryon. Artystą, którego twórczość nosi wpływy zarówno impresjonizmu jak i tonalizmu, jest Thomas Dewing.