Bổn Tịnh (ur. 1100, zm. 1176) – wietnamski mistrz thiền ze szkoły vô ngôn thông.
Życiorys Pochodził z Vĩnh Khang w Phù DiễnObecnie wioska Phù Diễn w dystrykcie Hoài Đức w prowincji Hà Đông. Rodzinnym nazwiskiem było Kiều. Jako dziecko lubił się uczyć. Studiował teksty buddyjskie i konfucjańskie.
Został uczniem i spadkobiercą mistrza thiền Mãna Giáca. Po otrzymaniu przekazu Dharmy przeniósł się w 1141 r. na górę Từ Sơn. Urzędnik Ngụy Quốc Bảo służył mu z szacunkiem należnym nauczycielowi.
Po jakimś czasie na zaproszenie pana Dươnga przybył do stolicy i został opatem klasztoru Kiến An.
Prawdopodobnie po jakiś czasie zamieszkał w Bình Dương na górze Chí Linh w Kiệt Đặc w obecnej prowincji Hải Dương.
Pewnego dnia pierwszego miesiąca w pierwszym roku okresu Trinh Phù, czyli w roku 1176, bez żadnej choroby mistrz poinstruował swych uczniów: Jedna prawda, jedna prawda, Kamienny kot macha ogonem I skacze aby złapać mysz. Wtedy staje się duchem. Jeśli chcesz postrzec to jasno, Złoto rodzi się w rzece Lệ Powiedział również: To złudne ciało przychodzi z cichej pustki, Jak odbicie pojawia się w lustrze. Gdy urzeczywistnisz [prawdziwą naturę] obrazu, wszystkie są puste. To złudne ciało nagle urzeczywistnia Prawdziwą RzeczywistośćCuong Tu Nguyen. Zen in Medieval Vietnam. A Study and Translation of the 'Thiền Uyển Tập Anh'.