w: Żegludze Bałtyckiej „GRYF” w Szczecinie (1948–1951, stanowisko dyrektora), Centralnym Zarządzie Polskiej Marynarki Handlowej, Polskim Ratownictwie Okrętowym w Gdyni, Polskim Rejestrze Statków w Gdańsku, Centralnym Biurze Konstrukcji Okrętowych nr 1 Stoczni Gdańskiej (stanowisko szefa Ośrodka Informacji Technicznej i Ekonomicznej Przemysłu Okrętowego). W latach 1958–1963 równocześnie z pracą zawodową studiował transport morski w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Sopocie (studia magisterskie i doktoranckie). Na emeryturę odszedł w roku 1974.
Z chwilą odrodzenia się harcerstwa po 1956 roku, Witold Bublewski zaczął propagować ideę pozyskania i zaadaptowania na potrzeby harcerzy lugrotrawlera „Cietrzew” (obecny Zawisza Czarny II) oraz budowy flotylli harcerskiej znanej później pod nazwą Czerwone Żagle, stworzonej z przerobionych na jachty żaglowe szalup ratunkowych wycofanych ze statku pasażerskiego MS Batory. Zarówno Zawisza Czarny jak i „Czerwoniaki” weszły do eksploatacji w sezonie nawigacyjnym 1961 roku.