Joachim Bouvet (ur. 18 lipca 1656 w Le Mans, zm. 28 czerwca 1730 w Pekinie), znany także jako Bai Jin () – francuski uczony, jezuita i misjonarz. Był zwolennikiem figuryzmu i jednym z pierwszych francuskich misjonarzy w Chinach. Był nauczycielem cesarza Kangxi i cieszył się dużym uznaniem na dworze chińskim. Zajmował się także kartografią i matematyką.
Życiorys Joachim pochodził z drobnej szlachty, jego rodzina pracowała dla sądów francuskich. Matka pochodziła z domu la Briere. Miał dwóch braci i dwie siostry, z których jedna została mniszką. Niewiele wiadomo o wczesnych losach Bouveta. W 1673 roku przystąpił do zakonu Jezuitów i w związku z tym rozpoczął naukę w kolegium Henryka IV. Zainteresował się wówczas fizyką i matematyką. Po zakończeniu dwuletniego okresu nowicjatu Bouvet rozpoczął naukę retoryki i filozofii, nie zaniedbywał jednak nauk ścisłych. W 1680 roku został nauczycielem w Quimper. Gdy jednak zachorował, został przeniesiony do Bourges. Tam zainteresował się misjami chrześcijańskimi w Chinach. Jakiś czas później przeniósł się do kolegium Ludwika Wielkiego, gdzie przez trzy lata studiował teologię, dzięki czemu mógł otrzymać święcenia kapłańskie, co nastąpiło w 1685 roku. W tym samym roku Bouvet zgodził się na udział w misji do Chin. Wyprawa ta nie miała tylko charakteru religijnego.