Jean Joseph Marie Amiot (wym. ; ur. 8 lutego 1718 w Tulonie, zm. 9 października 1793 w Pekinie), znany także jako Qian Deming () – francuski uczony, jezuita i misjonarz. Oprócz pracy misyjnej zajmował się badaniem kultury chińskiej i osiągnięć naukowych Chińczyków. Napisał na ten temat kilka prac.

Niewiele wiadomo na temat wczesnego okresu jego życia. W 1737 roku wstąpił do zakonu jezuitów. Wydaje się, że do tego czasu musiał być już wykształconym człowiekiem, ponieważ zaledwie trzy lata później został wysłany na misję do Chin. Po przybyciu na miejsce zyskał sobie sympatię i uznanie cesarza Qianlong, któremu zaimponowała znakomita znajomość języków dalekowschodnich przez Amiota. Przebywał głównie w Pekinie gdzie oprócz działalności misjonarskiej, pracował jako tłumacz dla cesarza. Był ceniony przez jezuitów z Misji Francuskiej w Pekinie. Bardzo interesował się dorobkiem cywilizacyjnym Chin. Jest autorem wielu prac na temat chińskiej literatury, geografii, wojskowości, historii, fizyki, matematyki i muzyki, której poświęcił osobne studium. Większość jego dzieł na te tematy zostało zebranych w Mémoires concernant l'histoire, les sciences et les arts des Chinois, liczącym sobie 15 tomów. Dwunasty tom serii, zatytułowany Vie de Confucius, jest szczególnie ceniony.