mały|Medalion w kształcie klubowej odznaki, schronisko na Kalatówkach (1939) Tatrzańskie Towarzystwo Narciarzy – organizacja społeczna, działająca w latach 1910–1951, mająca na celu popularyzację sportu (w szczególności narciarstwa oraz turystyki).
Historia Towarzystwo powstało 10 października 1910 roku w Krakowie w wyniku przekształcenia tamtejszego Koła Karpackiego Towarzystwa Narciarzy, powstałego w 1908 roku. Jego pierwszym prezesem został Jan Józef Fischer, a w skład zarządu weszli również: prof. Karol Bobrzyński (wiceprezes) oraz Aleksander Bobkowski (sekretarz). Pierwszą imprezą sportową sygnowaną przez TTN był Bieg Tatrzański, zorganizowany 26 grudnia 1910 roku.
Już w rok po powstaniu Towarzystwo rozpoczęło starania o pozyskanie własnego obiektu w górach. Początkowo wydzierżawiono należący do Michała Kamińskiego z Szaflar szałas na tatrzańskiej polanie Kalatówki. Wobec kłopotów z dzierżawą w 1912 roku rozpoczęto na Kalatówkach budowę własnego schroniska, na terenach wydzierżawionych przez hrabiego Władysława Zamoyskiego. W wyniku problemów z wykonawcą obiekt ostatecznie ukończono i otwarto w styczniu 1913 roku. Podczas I wojny światowej obiekt ucierpiał w wyniku organizowanych w nim szkoleń narciarskich dla wojska.