Strefę tę tworzono również w celu izolacji obozu od świata zewnętrznego. Dzięki realizacji tego planu pozbywano się jednocześnie świadków oraz utrudniano miejscowej ludności kontakt z więźniami, a przy tym ograniczano liczbę ewentualnych ucieczek oraz zapobiegano przedostawaniu się informacji na temat obozu do opinii społecznejBlisko Domu – Oświęcimianie w KL Auschwitz.. Kwestie związane z działalnością niemieckich obozów koncentracyjnych były utrzymywane w głębokiej tajemnicy.
Historia
Wysiedlenia ludności Oświęcimia odbyły się w paru etapach rozpoczętych już w czerwcu 1940 roku. W pierwszej turze od 19 czerwca 1940 roku zostało wysiedlonych 2000 mieszkańców tak zwanej Osady Barakowej znajdującej się obok przedwojennych koszar Wojska Polskiego oraz budynków Polskiego Monopolu Tytoniowego. Większość budynków, w których zamieszkiwali wysiedleńcy została rozebrana, a pozyskany materiał wykorzystany do rozbudowy obozu. W bezpośrednim sąsiedztwie obozu Auschwitz I rozebrano wówczas ponad sto budynków. Druga fala wysiedleń z Oświęcimia miała miejsce w lipcu 1940 objęła mieszkańców ulic Legionów, Krótkiej oraz Polnej. W listopadzie tego samego roku miało miejsce trzecie wysiedlenie z Oświęcimia, podczas którego usunięto ludność zamieszkałą na lewobrzeżnej dzielnicy – Zasolu.