Po podziale miasta w 1920 roku, kościół stał się najważniejszą świątynią rzymskokatolicką w nowo powstałym Czeskim Cieszynie, a rok później stał się kościołem parafialnym, kiedy jezuici w wyniku umowy z kurią biskupią we Wrocławiu, przekazali go księżom diecezjalnym.
Architektura Kościół zbudowano w stylu neogotyckim na planie krzyża, natomiast frontową elewację z portalem (fasadę), centralnie usytuowaną wnęką okienną flankują dwie wieże – wschodnia niższa (niedokończona), pod którą znajduje się kaplica Matki Bożej z Lourdes i zachodnia wyższa z dzwonnicą. Fasadę z dużym trójkątnym szczytem, zdobi m.in. duże okno rozetowe. Okna zdobią witraże, a ściany liczne malowidła. Wnętrze wyposażyła firma rzeźbiarska Ferdinanda Stuflessera ze Św. Ulricha w Tyrolu. Nawa główna wyrasta na czterech kolumnach, transept na czterech filarach. Sklepienie jest krzyżowo-żebrowe. W prezbiterium ołtarz główny Serca Jezusowego z figurami świętych Piotra i Pawła, po jego lewej stronie ambona z symbolami czterech ewangelistów oraz figurą św. Anny z Marią, po prawej zaś stronie chrzcielnica i obraz Miłosiernego Chrystusa.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kościoły w Czeskim Cieszynie Czeski Cieszyn Czeski Cieszyn Czeski Cieszyn