Tịnh Không (ur. 1091, zm. 1170) – wietnamski mistrz thiền ze szkoły vô ngôn thông.
Życiorys Pochodził z Phúc XuyênObecnie w chińskiej prowincji Fujian. Jego nazwisko rodzinne to Ngô.
Mnichem został w świątyni Sùng Phúc w jego rodzinnym dystrykcie.
W wieku trzydziestu lat podróżował na południe i osiadł w klasztorze Khai Quốc w prefekturze Thiên Đức. Przez pięć czy sześć lat poświęcał się różnym ascetycznym praktykom. Każdego dnia jadł tylko ziarno sezamu i ziarno pszenicy. Siedział w medytacji całą noc, nie kładąc się spać. Kiedykolwiek wchodził w samadhi, trwało to kilka dni, zanim wychodził z niego. Ludzie nieustannie przynosili mu dary.
Kiedy księżniczka Nam Khương postanowiła zostać mniszką, zaprosiła prywatnie Tịnha Khônga, aby dokonał ordynacji. Gdy dwór się o tym dowiedział, wydano dekret, aby Tịnha Khônga aresztować. Jednak gdy przybył on na dwór cesarski, zachowywał się niezwykle spokojnie. Cesarz Lý Anh Tông czuł wielki szacunek dla niego i uczcił go jako wielkiego mnicha. Jednak Tịnh Không odmówił pozostania na cesarskim dworze.