Emir Fachr ad-Din II zezwolił im na odbudowanie kościoła w formie niewielkiej kaplicy i wybudowanie obok niego budynku mieszkalnego dla zakonników. Niewielka kaplica nie była w stanie pomieścić stale rosnącej liczby pielgrzymów. Równocześnie rosła liczba wiernych w parafii w Nazarecie. Z tego powodu wystąpiono o zgodę na budowę kościoła. W 1730 roku szejk Dhaher al-Omar wydał stosowne zezwolenie, dzięki czemu 15 października 1730 roku ukończono budowę skromnego Kościoła Zwiastowania Pańskiego. Grota Zwiastowania znalazła się w jego wnętrzu. Całość kompleksu klasztornego była otoczona wysokim murem i przypominała fortecę. W 1754 roku franciszkanie dokupili ziemię położoną bardziej na północ od klasztoru franciszkanów. Znajdowała się na niej grota, która według tradycji miała być pozostałością warsztatu ciesielskiego św. Józefa. W 1914 roku wybudowano współczesny kościół pod wezwaniem św. Józefa.
Opis budowli