Ignazio Busca (ur. 31 sierpnia 1731 w Mediolanie, zm. 12 sierpnia 1803 w Rzymie) – włoski kardynał.
Życiorys Pochodził ze szlacheckiej rodziny, był synem Lodovica Busci i Bianci Arconati Visconti. Studiował na Sapienzy, gdzie w 1759 uzyskał doktorat utroque iure. Po ukończeniu studiów został referendarzem Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej, a następnie gubernatorem Rieti. 20 sierpnia 1775 przyjął sakrament święceń. 11 września tego samego roku został wybrany arcybiskupem tytularnym Hims, a sześć dni później przyjął sakrę. Dzień później został nuncjuszem apostolskim we Flandrii. Podczas pełnienia misji w Belgii, podlegało mu 7 regionów, jednak edykty cesarza Józefa II doprowadziły do rozszerzenia władzy Busci, zreformowały podział administracyjny i dzięki nim utworzono Główne Seminarium Duchowne w Leuven. Od 1775 do 1785 był także wikariuszem apostolskim w Holandii, a od 1785 do czasu promocji kardynalskiej – gubernatorem Rzymu i wicekamerlingiem Kościoła Rzymskiego.