Ostatecznie zdecydowano zamówić obydwa samoloty, 23 czerwca zamówiono tylko dwie maszyny Curtissa (numery seryjne 28-398/399), a w 1929 dodatkowych dziesięć samolotów (numery seryjne 29-28/37).
12 samolotów serii produkcyjnej zostało dostarczonych Armii pomiędzy majem 1929 a styczniem 1930. Samoloty różniły się od wersji prototypowej XB-2 użyciem trzypłatowych zamiast dwupłatowych śmigieł i innymi chłodnicami silnikowymi.
Jeden z B-2 używany był w 1930 do testowania systemu automatycznego pilota.
Dwanaście B-2 na początku lat 30. było jedynymi ciężkimi bombowcami w służbie USAAC. Szybko rozwijająca się technika lotnicza początku lat 30. spowodowała, że kryte płótnem bombowce takie jak B-2 stały się przestarzałe i zostały wycofane ze służby już w 1934. Ostatni B-2 złomowano w czerwcu 1936.
Opis konstrukcji Curtiss B-2 Condor (Curtiss Model 52) był dwusilnikowym, dwupłatowym, ciężkim samolotem bombowym o konstrukcji mieszanej. Kadłub samolotu wykonany ze stalowych rur; skrzydła miały stalowe, spawane dźwigary z aluminiowymi żebrami. Cała konstrukcja była kryta płótnem.