W październiku 1923 ponownie aresztowany, sprawę umorzono po rocznym śledztwie. Po zwolnieniu został członkiem egzekutywy Komitetu Okręgowego (KO) KPZU w Stanisławowie. W 1925 zorganizował strajk robotników przemysłu spożywczego, za co został ponownie aresztowany, po zwolnieniu XI 1926 został kierownikiem lokalnego komitetu do walki o amnestię dla więźniów-komunistów. W marcu 1927 przeniósł się do Sosnowca, gdzie działał w KPP, MOPR i związkach zawodowych. 1927–1931 więziony, po zwolnieniu był członkiem egzekutywy KO KPP Zagłębie Dąbrowskie. III 1932 aresztowany pod zarzutem przerzucania z Niemiec odezw komunistycznych oraz broni i amunicji, XI 1932 uniewinniony z braku dowodów. VI 1933 – VIII 1936 ponownie więziony (skazany początkowo na 5 lat, po amnestii na 3 lata), później kontynuował działalność komunistyczną, za co w styczniu 1939 został wysłany do Berezy Kartuskiej. Jesienią 1939 udał się na wschód, w 1943 wstąpił w Tbilisi do ZPP, w 1946 wrócił do Sosnowca i wstąpił do PPR, a w 1948 do PZPR. Był dyrektorem administracyjnym fabryki papy i Miejskiego Przedsiębiorstwa Robót Budowlanych w Sosnowcu.

Był odznaczony m.in. Orderem Sztandaru Pracy II klasy.

Upamiętnienie Był patronem ulicy w Sosnowcu (obecnie ul.