Naksan sa (, ) – koreański klasztor będący dziś docelowym miejscem pielgrzymek.

Historia klasztoru Klasztor został założony przez Ŭisanga. Według legendy, w czasie jego medytacji w grocie nad morze, pojawił/a się bodhisattwa Awalokiteśwara, który/a nakazał/a mu wybudowanie tu klasztoru. Ŭisang nazwał tę górę Naksan, co jest koreańskim oddaniem słowa Potalaka, gdzie przebywa AwalokiteśwaraNaksan jest skróconą formą określenia Potalaki – Botarakgasan. Dzisiaj w miejscu, gdzie medytował Ŭisang znajduje się pawilon Ŭisangdae. Przez jakiś czas był to klasztor związany ze szkołą hwaŏm.

Po raz pierwszy klasztor uległ spaleniu w jakiś czas po śmierci Ŭisanga. W 858 r. mistrz sŏn T’onghyo Pŏmil (810–889) odbudował go. Po raz drugi klasztor został spalony w czasie inwazji mongolskiej na Koreę w XIII wieku. W latach 1467, 1469, 1631 i 1643 z królewskiego rozkazu był rozbudowywany. Częściowemu zniszczeniu uległ w czasie wojny koreańskiej w latach 1950–1953. Duża część klasztoru została zniszczona w czasie pożaru, który wybuchł w otaczającym klasztor lesie 5 kwietnia 2005 r. Restauracja klasztoru została zakończona w 2010 r.