Będąc uczniem gimnazjum, wstąpił do Związku Strzeleckiego. Wraz z kolegami wybrali koło w Garbatce koło Kozienic. W „Strzelcu” odbył przygotowanie wojskowe w zakresie musztry formalnej i bojowej piechoty. Po ogłoszeniu Odezwy Rady Obrony Państwa z 3 lipca 1920 roku wzywającej m.in. „wszystkich zdolnych do noszenia broni by dobrowolnie zaciągali się w szeregi armii”, bez wiedzy matki i rodziny zgłosił się ochotniczo do wojska. Dzięki zmianie roku urodzenia w dokumentach strzeleckich został wcielony do Dywizjonu Jazdy Ochotniczej majora Jaworskiego i zakwaterowany w koszarach w Puławach. Tam uzupełnił swoje wyszkolenie w trybie przyspieszonym. Jako ułan Jazdy Ochotniczej działającej w ramach III Armii, o świcie 16 sierpnia 1920 roku rozpoczął służbę frontową, biorąc udział w kontrofensywie Frontu Środkowego. Działania bojowe zakończył 16 października 1920 roku.
Po powrocie do Radomia Kazimierz kontynuował naukę i w czerwcu 1924 roku złożył egzamin dojrzałości.