Z PAA związany od 1987. Pracował kolejno jako doradca Prezesa PAA do spraw odpadów promieniotwórczych, zastępca dyrektora departamentu Bezpieczeństwa Jądrowego i Radiacyjnego, a następnie jako Dyrektor Generalny Państwowej Agencji Atomistyki. Ponadto był Pełnomocnikiem Prezesa PAA ds. realizacji Strategicznego Programu Rządowego "Gospodarka odpadami promieniotwórczymi i wypalonym paliwem jądrowym w Polsce".
Ma uprawnienia inspektora dozoru jądrowego. Uczestniczył w procesie wydawania zezwoleń dla obiektów jądrowych (Elektrownia Jądrowa Żarnowiec w budowie, reaktory badawcze i instalacje doświadczalne w Instytucie Energii Atomowej w Świerku) i w przeglądzie i ocenie dokumentacji bezpieczeństwa obiektów jądrowych. Prowadził też kontrole dozorowe w tych obiektach.
W latach 1996–1999 koordynował trzy projekty realizowane w ramach programu PHARE, związane z bezpieczeństwem jądrowym i postępowaniem z odpadami promieniotwórczymi. Jest też członkiem międzynarodowych grup roboczych i komitetów pracujących na rzecz Komisji Europejskiej i Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA) w Wiedniu.