włączenie w skład Ukraińskiej Republiki Ludowej Chełmszczyzny i części Podlasia, stanął na czele delegacji, która udała się na te ziemie, w celu zbadania tamtejszej sytuacji. Pod koniec marca 1918 Wasyńczuk przybył do Brześcia.
Najprawdopodobniej w kwietniu 1918 Antin Wasyńczuk został ministrem pełnomocnym URL do spraw repatriacji. Jego zadaniem było umożliwienie ponownego osiedlenia się na wspomnianych terenach ludności prawosławnej, która została przymusowo ewakuowana wraz z wycofującą się armią rosyjską latem 1915. Rezydował w Równem, a w swej działalności współpracował z przedstawicielami Niemiec, Austro-Węgier, polskiej Rady Regencyjnej i Międzynarodowego Czerwonego Krzyża. Utworzył międzypaństwową komisję repatriacyjną z siedzibą w Kowlu oraz kilkanaście mniejszych komisji w innych miastach znajdujących się na Wołyniu i Polesiu. W swojej pracy nie kierował się narodowością repatriantów, traktując równo Ukraińców i Polaków. W tym czasie współpracował m.in. z endeckim politykiem Stanisławem Moskalewskim, prezesem Zarządu Rejonowego Centralnego Komitetu Obywatelskiego na Ukrainie, organizującym repatriację Polaków do Królestwa Polskiego. Opowiadał się za ukraińsko-polską kooperacją skierowaną przeciwko Rosjanom.
Działalność społeczno-polityczna na Chełmszczyźnie