W 1934 wziął udział w zjeździe górników jako przedstawiciel związku zawodowego chemików, w 1934 był dwa razy aresztowany i zwolniony z braku dowodów. 1935–1936 organizował akcję ochrony bieda-szybów. W styczniu 1936 wybrany do Komitetu Okręgowego (KO) KPP Zagłębia Dąbrowskiego, z polecenia którego 1 maja 1936 organizował jednolitofrontową demonstrację pierwszomajową w Będzinie, za co został osadzony w obozie w Berezie Kartuskiej od maja 1936 do marca 1937. Po zwolnieniu wrócił do Będzina, gdzie był sekretarzem KD KPP do rozwiązania partii w sierpniu 1938. Później był fotografem w Olkuszu.
Jesienią 1939 po uniknięciu aresztowania przez gestapo udał się z rodziną do Lwowa, gdzie był laborantem, a 1940–1941 pracował przy wyrębie tajgi na Syberii. Od 1942 palaczem w kotłowni w Kujbyszewie, potem technikiem urządzeń grzewczych w tym mieście. Od 1943 członek ZPP.
W 1946 wrócił do kraju z zadaniem organizowania związków zawodowych w Dzierżoniowie. Przez rok był przewodniczącym Powiatowej Rady Związków Zawodowych, a 1947–1953 był sekretarzem Komitetu Zakładowego PPR/PZPR w Bielawskich Zakładach Przemysłu Bawełnianego. Od 1953 kierownik komórki wynalazczości w Warszawskich Zakładach Przemysłu Gumowego, potem sekretarz POP PZPR. Członek KD PZPR Praga-Południe i kilku komisji tego komitetu.