W 1999 bez powodzenia startował w konkursie na dyrektora generalnego korporacji. W 2001 odszedł z BBC, aby objąć stanowisko dyrektora naczelnego Opery Królewskiej. Pod jego kierunkiem instytucja ta wprowadziła szereg inicjatyw otwierających ją na nowych odbiorców i zwiększających zasięg jej twórczości. Należały do nich m.in. transmisje wideo, dzięki którym spektakle z Londynu mogli oglądać widzowie w salach widowiskowych na prowincji, liczne wydania spektakli na DVD, a także promocje cenowe, pozwalające osobom gotowym przyjść na przedstawienie nie wieczorem, lecz wczesnym popołudniem, mogły liczyć na dużo tańsze bilety. W latach 2009–2012 kierował również programem kulturalnym Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012. W 2012 został równocześnie wiceprzewodniczącym rady nadzorczej Channel 4.
22 października 2012 ogłoszono jego nominację na stanowisko dyrektora generalnego BBC. Do najważniejszych postawionych przed nim zadań należą dokończenie procesu restrukturyzacji i decentralizacji BBC, odbudowa prestiżu i wiarygodności korporacji po serii bardzo poważnych błędów jej dziennikarzy, a także poprawa pozycji BBC w świecie nowych technologii.