Uzyskał stopień kandydata nauk fizyczno-teoretycznych (odpowiednik polskiego stopnia doktora; według innego źródła – nauk fizyczno-matematycznych) oraz doktora nauk w dziedzinie technologii informacyjnych – politologia (odpowiednik polskiego stopnia doktora habilitowanego) Międzynarodowej Akademii Technologii Informacyjnych. Temat jego dysertacji doktorskiej brzmiał: Idea narodowa w świecie współczesnym.
Na początku lat 90. był współprzewodniczącym Narodowo-Demokratycznej Partii Białorusi. Od 1994 roku pełnił funkcję przewodniczącego Partii Narodowej, a potem zastępcy przewodniczącego Białoruskiej Socjaldemokratycznej Hramady. W 2004 roku kandydował do Izby Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi III kadencji z jednego z okręgów wyborczych w Mińsku. Według oficjalnych wyników otrzymał 14% głosów i nie zdobył mandatu deputowanego.
Działalność literacka Anatol Astapienka od lat 80. XX wieku zajmuje się badaniem białoruskiej kultury, historii i religii. W 1994 roku opublikował na łamach czasopisma „Maładosć” swój pierwszy artykuł publicystyczny pt. Mif ab talerantasci biełarusau () i od tego czasu zajmuje się działalnością literacką. Jest autorem ponad 100 artykułów o charakterze publicystycznym i naukowym. Od 2007 roku należy do Związku Pisarzy Białoruskich.