ulicznych łapanek, masowych wywózek do obozów koncentracyjnych oraz tajnych i publicznych egzekucji. Od decyzji Stamma zależał zazwyczaj los polskich więźniów politycznych przetrzymywanych na Pawiaku. W zakres zadań Wydziału IV wchodziły również wszystkie tzw. sprawy żydowskieTomasz Strzembosz, Akcje zbrojne podziemnej Warszawy 1939-1945. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1983, s. 51–52 i 458. .. W dniu 20 kwietnia 1943 otrzymał awans na SS–Sturmbannführera.
Jego nazwisko znalazło się na szczycie listy niemieckich funkcjonariuszy aparatu terroru, którzy zostali skazani przez podziemne sądy na śmierć w tzw. akcji Główki. 6 maja 1944 o godz. 12.00 żołnierze oddziału Agat Armii Krajowej przeprowadzili w al. Szucha nieudany zamach na Stamma pod kryptonimem akcja "Stamm"Tomasz Strzembosz, op.cit., s. 455-467..
Po wojnie Stamm zamieszkał w Niemczech Zachodnich. W 1960 został zatrzymany w związku ze śledztwem prowadzonym w sprawie jego zbrodni w Warszawie, szybko jednak opuścił areszt. Zmarł w 1970 roku, na krótko przed zakończeniem prowadzonego przeciw niemu śledztwaTadeusz Kur, Sprawiedliwość pobłażliwa.