Edward Ralski (ur. 1 lipca 1901 w Osieczanach, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – polski botanik, ekolog roślin, profesor Wydziału Rolniczo-Leśnego Uniwersytetu Poznańskiego, taternik, porucznik kawalerii rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Teodora i Katarzyny z Batków. Szkołę powszechną i gimnazjum ukończył w Myślenicach. W listopadzie 1918 porzucił naukę, wstąpił do odradzającego się Wojska Polskiego, by w 6 kompanii odtworzonego 5 Pułku Piechoty Legionów uczestniczyć w bitwie o Lwów. Do gimnazjum powrócił z końcem marca 1919 roku i 30 maja 1919 w terminie zdał z wyróżnieniem egzamin maturalny. Podczas ofensywy Armii Czerwonej na początku lipca 1920 wstąpił jako ochotnik do 8 pułku ułanów i w jego szeregach walczył aż do zawarcia rozejmu w wojnie polsko-bolszewickiej.
7 lipca 1923 ukończył Studium Rolnicze przy Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od 1934 docent uprawy roli i roślin na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego, a następnie od 1 października 1938 profesor Wydziału Rolniczo-Leśnego Uniwersytetu Poznańskiego. Był członkiem między innymi Komisji Fizjograficznej PAU i Polskiego Towarzystwa Botanicznego. W pracy naukowej zajmował się trawami polskimi.