W zamyśle władz komunistycznych pomniki walk i męczeństwa, które wznoszono na terenie całego kraju, miały zostać ujednolicone zarówno pod względem formy, jak i treści. W tym celu Wydział Muzeów i Pomników Martyrologii Polskiej przy Ministerstwie Kultury i Sztuki ogłosił dwa ogólnopolskie konkursy. Pierwszy, zorganizowany w porozumieniu ze Związkiem Zawodowym Literatów Polskich, miał wyłonić teksty i symbole, które będą figurować na tablicach pamiątkowych. Wybrana została wtedy propozycja autorstwa Ewy Śliwińskiej, wedle której napis centralny miał głosić: „Miejsce uświęcone męczeńską krwią Polaków walczących o wolność”. Zdecydowano jednocześnie, że motyw Krzyża Walecznych stanowić będzie główny symbol widniejący na tablicach.
W dalszej kolejności, w 1948 roku, Ministerstwo Kultury i Sztuki we współpracy ze Stowarzyszeniem Architektów Rzeczypospolitej Polskiej (SARP) ogłosiło konkurs na projekt formy plastycznej oznaczenia miejsc walk i męczeństwa. Na konkurs napłynęły 34 prace. Rozstrzygnięcie nastąpiło pod koniec 1949 roku. Pierwszą nagrodę otrzymał warszawski artysta rzeźbiarz Karol Tchorek i zaprojektowany przez niego typ tablicy-płaskorzeźby kutej w szarym piaskowcu.