Giulio Aleni (ur. 1582 w Brescii, zm. 10 czerwca 1649 w Nanpingu), znany także jako Ai Rulüe () – włoski uczony, misjonarz i jezuita. Działał w Chinach jako misjonarz, oprócz tego interesował się miejscową kulturą, filozofią, historią i językiem. Z uwagi na olbrzymią wiedzę o cywilizacji chińskiej, był nazywany „Konfucjuszem z Zachodu”.
Życiorys Aleni pochodził z rodziny należącej do warstwy ubogiej szlachty. Jego przodkowie pochodzili z okolic Bergamo, ale w XIII wieku przenieśli się w pobliże Brescii. Pierwotnie nazywali się „de Boldinis”, ale wkrótce otrzymali nowe miano, od wsi Leno, w której osiedli. Giulio był synem nieznanego z imienia mężczyzny z rodu Alenich i Francesci z domu Ugoni. Został ochrzczony w parafii Santa Maria in Calchera w Brescii. Niestety rejestry parafialne nie przetrwały do czasów współczesnych, toteż dokładna data narodzin Aleniego pozostaje nieznana. W 1597 roku rozpoczął naukę w kolegium Świętego Antoniego w Brescii. Po zakończeniu trzyletniej edukacji w zakresie przedmiotów humanistycznych, wstąpił do zakonu jezuitów. W czasie swojego nowicjatu zajmował się głównie nauką. W 1602 roku został wysłany przez swoich przełożonych do Parmy na studia filozoficzne, które zajęły mu trzy lata. Po ich ukończeniu rozpoczął pracę w kolegium w Bolonii, gdzie nauczał przedmiotów humanistycznych.