W okresie od stycznia do maja 1909 roku wystawa Ośmiu odwiedziła kolejne amerykańskie miasta: Indianapolis (John Herron Art Institute), Cincinnati (Cincinnati Art Museum), Pittsburgh (Carnegie Institute), Bridgeport (Bridgeport Public Library) i Newark (Newark Public Library). thumb|George Bellows, Walka u Sharkeya (Cleveland Museum of Art) sztandarowe dzieło XX-wiecznego realizmu, jeden z serii sześciu obrazów przedstawiających walki o nagrody, ukończone w 1909 roku, w tym samym, w którym artysta został najmłodszym w historii członkiem National Academy of Design Wystawa Ośmiu okazała się kamieniem milowym w historii sztuki amerykańskiej. Członkowie grupy zaprezentowali swoje ulubione tematy: prostytutki, uliczników, zapaśników i bokserów zyskując u krytyków pogardliwe miano „apostołów brzydoty”. Mimo ataków prasy wystawa, prezentowana w 9 dużych miastach, odniosła duży sukces frekwencyjny i finansowy, dodając impulsu sztuce amerykańskiej, przełamując monopol National Academy of Design i torując drogę przyszłym wystawom sztuki nowoczesnej w Ameryce. Kolejną z nich była, zorganizowana przez Henriego i Sloana w kwietniu 1910 roku, Independent Artists Exhibition. Wzięli w niej udział Davies, Glackens, Lawson, Prendergast i Shinn.