Z powodu kryzysu ekonomicznego w Rosji na początku XX wieku P. Charitonienko znalazł się w poważnych kłopotach, przez co prace nad budową świątyni zostały wstrzymane. Ostatecznie do bankructwa fundatora nie doszło i sobór mógł zostać dokończony. Pragnąc, aby fundowana przez niego cerkiew dorównała pięknem soborowi św. Włodzimierza w Kijowie, Charitonienko zaprosił do napisania ikon do ikonostasu Michaiła Niestierowa, który wykonał wizerunki Chrystusa, Matki Bożej, Trójcy Świętej, archaniołów Gabriela i Michała oraz św. Mikołaja. Ikonostas soboru w Sumach nie przetrwał: jego marmurowa konstrukcja nigdy nie dotarła z Włoch, gdzie był wykonywany, do miejsca przeznaczeniaСвято-Троицкий собор, zaś ikony Niestierowa zniszczono po rewolucji październikowej. Dzwony dla soboru powstały w pracowni Samginów w Moskwie. Freski we wnętrzu cerkwi wykonał N. Niwinski, malarz z Moskwy, zaś witraż z wyobrażeniem Trójcy Świętej wykonał Kuźma Pietrow-Wodkin z Petersburga.
W ZSRR sobór w Sumach został odebrany wiernym i zaadaptowany na salę koncertową z organami oraz na muzeum rzeźby. Po 1991 obiekt zwrócono Ukraińskiemu Kościołowi Prawosławnemu Patriarchatu Moskiewskiego.
Przypisy
Kategoria:Cerkwie Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego Sobór, Trójcy Kategoria:Eparchia sumska Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Trójcy Świętej Kategoria:Zabytkowe cerkwie w obwodzie sumskim