thumb|250px|Mapa etniczna guberni bakijskiej thumb|185px|Szyb naftowy w Baku Gubernia bakijska () – jednostka administracyjna Imperium Rosyjskiego na Kaukazie Południowym, utworzona ukazem Aleksandra II w 1859. Stolicą guberni było Baku. Wchodziła w skład Namiestnictwa Kaukaskiego. Istniała do 1918.
Gubernia była położona na zachodnim wybrzeżu Morza Kaspijskiego. Graniczyła od północy z obwodem dagestańskim, od zachodu z gubernią jelizawietpolską, od wschodu z Morzem Kaspijskim, od południa z Persją.
Powierzchnia guberni w 1897 wynosiła 39 100 km² (34 410 wiorst²). Gubernia w początkach XX wieku była podzielona na 6 ujezdów.
Demografia Ludność, według spisu powszechnego 1897 – 826 716 osób – Azerów (58,7%), Tatów (10,8%), Rosjan (8,9%), Ormian (6,3%), Lezginów (5,8%), Tałyszów (4,2%), Laków (1,4%), Niemców, Persów, Żydów i Awarów kaukaskich.
Ludność w ujezdach według deklarowanej narodowości 1897Pierwszy powszechny spis ludności Imperium Rosyjskiego 1897 – Gubernia bakijska – ludność według deklarowanego języka ojczystego.