W kampanii wrześniowej walczył jako dowódca plutonu, następnie dowódca baterii 11 Karpackiego Pułku Artylerii Lekkiej 11 Karpackiej Dywizji Piechoty. 17 września 1939 roku, po przekroczeniu granicy polsko-węgierskiej został internowany. Uciekł, 7 grudnia 1939 roku dotarł do Francji, gdzie wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych. Został przydzielony do 3 baterii 1 Wileńskiego pułku artylerii lekkiej 1 Dywizji Grenadierów. Uczestniczył w kampanii francuskiej, m.in. w walkach w Lotaryngii oraz w rejonie Lagarde nad kanałem Marna – Ren. Po rozwiązaniu dywizji 21 czerwca 1940 roku, dotarł do nieokupowanej części Francji, następnie do Afryki Północnej. Od 13 grudnia 1941 roku do października 1942 roku służył jako oficer łącznikowy polskiej Misji Morskiej w Gibraltarze. Rozpracowywał tereny potencjalnej inwazji, podróżował jako kurier do Marsylii, stamtąd do Oranu, do Nicei, stamtąd do Algieru. 23 grudnia 1940 roku został odznaczony Krzyżem Walecznych. 19 listopada 1942 roku – odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami. Od 28 listopada1942 przebywał w Wielkiej Brytanii, wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych, został przydzielony do Marynarki Wojennej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zygmunt Gromnicki · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.