Po konspiracyjnym przeszkoleniu w dywersji został zaprzysiężony 24 sierpnia 1942 roku w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza. Zrzutu dokonano w nocy z 25 na 26 stycznia 1943 roku w ramach operacji „Screwdriver”. Po skoku otrzymał przydział do Kedywu Komendy Głównej Armii Krajowej, do Ośrodka Dyspozycyjnego „Motor 30” jako oficer dyspozycyjny. Do połowy sierpnia 1943 roku był wykładowcą w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty „Agrikola”. Pod koniec sierpnia 1943 roku został zastępcą dowódcy baonu „Zośka”. Brał udział m.in. w akcjach: „Góral” (zbrojnym pozyskaniu dla podziemia kwoty ok. 106 mln zł 12 sierpnia 1943 roku), „Pogorzel” (wysadzanie pociągu z wojskiem w nocy z 23 na 24 października 1943 roku), „Szymanów” (22 listopada 1943 roku), „Polowanie” (8 stycznia 1944 roku, dowódca akcji), „Jula” (przerwanie ruchu kolejowego na linii Rzeszów–Przeworsk w nocy z 5 na 6 kwietnia 1944 roku, za tę akcję otrzymał Krzyż Walecznych).

W dniu wybuchu powstania warszawskiego przebywał na Pradze i został odcięty od swojego batalionu.

Od 1946 roku przebywał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Ukończył Camborne School of Mines i uzyskał stopień inżyniera górnictwa.