Przełomowy był dla niego następny sezon reprezentacyjny. Rozpoczął go występem przeciw Barbarians, po występach w czerwcowych testmeczach stałe miejsce w wyjściowej piętnastce uzyskał podczas Pucharu Trzech Narodów, a łącznie wystąpił w trzynastu z czternastu rozegranych w tym roku testmeczów, pierwsze przyłożenie zdobywając w kończącym sezon spotkaniu z Walijczykami, w którym złamał również kciuk. Opuścił jedynie spotkanie ze Szkotami, gdy decyzją selekcjonera odpoczywał po zdobyciu szwów na szczęce i nagrody dla najlepszego gracza zremisowanego meczu z Irlandią. Jego pojawienie się zakończyło de facto trwającą blisko dekadę dominację George’a Smitha i Phila Waugh na tej pozycji w australijskiej kadrze.
W 2010 roku był ostoją reprezentacji podczas wszystkich piętnastu spotkań, a forma, którą prezentował, przyniosła mu nominację do wyróżnienia dla gracza roku według IRB, którym ostatecznie został Richie McCaw.