Aedes aegypti preferuje składanie jaj w sztucznych zbiornikach na wodę, życie w pobliżu ludzi i karmienie się krwią ich, a nie innych kręgowców.
Denga może się także przenosić poprzez preparaty krwi i dawstwo narządów. W krajach takich jak Singapur, gdzie denga występuje endemicznie, ryzyko szacuje się na pomiędzy 1,6 i 6 na 10.000 transfuzji. Opisana została także transmisja pionowa (z matki na dziecko) podczas ciąży bądź porodu. Inne sposoby przeniesienia dengi z człowieka na człowieka także zostały odnotowane, ale należą do rzadkości. Zróżnicowanie genetyczne wirusa dengi zależy od regionu, co wskazuje, że obejmowanie nowych terytoriów jest względnie rzadkie pomimo pojawiania się choroby na nowych obszarach w ostatnich dekadach.
Predyspozycje Ciężki przebieg choroby zdarza się częściej u niemowląt i młodszych dzieci. W przeciwieństwie do wielu innych infekcji pojawia się częściej u dzieci względnie dobrze odżywionych. Inne czynniki ryzyka ciężkiego przebiegu obejmują płeć żeńską, wysokie BMI i ilość wirionów. Choć każdy z serotypów może powodować pełne spektrum choroby, odmiana również zalicza się do czynników ryzyka.