Vaughn Wilton Monroe (ur. 7 października 1911 w Akron, Ohio, zm. 21 maja 1973) – amerykański piosenkarz, trębacz, lider zespołu i aktor, który był popularny w latach 40. i 50. XX wieku. Monroe jest znany przede wszystkim ze swojego głębokiego, barytonowego głosu i charakterystycznego stylu, który uczynił go jednym z najbardziej popularnych artystów swojego czasu. Posiada dwie gwiazdy na Hollywoodzkiej Alei Gwiazd.
Życiorys
Młodość Monroe urodził się 7 października 1911 roku w Akron w stanie Ohio. Ukończył Jeannette High School w 1929 roku. Po ukończeniu studiów uczęszczał do Instytutu Technologii Carnegie, gdzie był aktywnym członkiem bractwa Sigma Nu. Monroe uczęszczał do New England Conservatory przez jeden semestr w 1935 roku gdzie uczył się śpiewu u Clarence'a B. Shirleya.
Kariera Monroe założył swoją pierwszą orkiestrę w Bostonie w 1940 roku i został jej głównym wokalistą. Zaczął nagrywać dla wytwórni Bluebird, filii RCA Victor. Po tym, jak przestał występować, prowadził klub aż do śmierci w 1973 roku
Orkiestra Monroe miała wielu doskonałych muzyków, w tym przyszłego wielkiego gitarzystę jazzowego Bucky'ego Pizzarelli.