Wilhelm II Młodszy (ur. ok. 1426 r., zm. 7 lipca 1503 r.) – książę Brunszwiku od 1482 do 1495 r. z dynastii Welfów.
Życiorys Wilhelm był starszym spośród dwóch synów księcia Brunszwiku Wilhelma I Zwycięskiego i Cecylii, córki pierwszego elektora brandenburskiego z rodu Hohenzollernów, Fryderyka I. W 1444 r. ożenił się z Elżbietą, córką hrabiego Stolbergu Bodona VII.
Gdy w 1473 r. zmarł stryj Henryk Spokojny, ojciec przejął jego część księstwa brunszwickiego i przeniósł się do utraconego kilkadziesiąt lat wcześniej Wolfenbüttel. W kolejnym roku oddał swoim synom dotychczas zarządzane przez niego części księstwa, z Calenbergiem i Getyngą, pod wspólny zarząd (formalnie w imieniu ojca, faktycznie jednak na własny rachunek). Ojciec zmarł w 1482 r. i wówczas Wilhelm i jego młodszy brat Fryderyk objęli całe dziedzictwo po nim. Fryderyk naciskał na podział księstwa i starszy brat wreszcie uległ. W 1483 r. zawarli układ, zgodnie z którym Wilhelmowi przypadła część z Wolfenbüttel.