Ukończył zawodową szkołę muzyczną ze specjalności wokalistyka (1978–1980) i został solistą republikańskiego radia i telewizji (1980-1990).

Niejednokrotnie występował na festiwalu „Słowiański Bazar” (Witebsk, Białoruś), był także członkiem jury (1993).

W 1998 był gościem festiwalu „Złoty Szlagier” (Mohylew, Białoruś).

Występował gościnnie za granicą – we Francji, Niemczech, Norwegii, Polsce, Czechosłowacji, Islandii, Szwajcarii, Szwecji.

Jarosław Jewdokimow miał niezwykłą barwę głosu – głęboki, wyraźny, liryczny baryton, w którego brzmieniu występuje ton podstawowy oraz kilka wyższych alikwotów. Im więcej tych dodatkowych tonów, tym bardziej wyraźna jest paleta barw głosu. Skala głosu – dwie oktawy. Istotne znaczenie ma elastyczność, ruchliwość głosu, umiejętność łatwo go zmieniać, ponieważ dla dobrze wyćwiczonego głosu jest właściwa różnorodność barwy – śpiewak mógł śpiewać basem lub tenorem. Jarosław posiadał nienaganną technikę śpiewu i dykcję. Pod względem siły głosu porównywano go do Carusa, eksperci zapowiadali mu karierę śpiewaka operowego, lecz wybrał on piosenkę ludową i autorską.

Szlagierami stały się wykonane przez niego piosenki napisane wspólnie ze znanymi kompozytorami – E. Zarickim, L. Zachlewnym, A. Morozowem, W. Okorokowem, W. Dobryninem, I. Matietą, G. Tatarczenką oraz poetami - G. Burawkinem, N.