Kolonia Hohenbach została założona na bardziej żyznych ziemiach niż Reischheim przez co lepiej prosperowała, w 1867 właśnie tutaj przeniesiono siedzibę zboru (zamieszkania pastora), a Reischeim został jej zborem filialnym. Według schematyzmu kościelnego z 1875 roku zbór zrzeszał 965 ewangelików (960 wyznania augsburskiego i 5 helweckiego), z czego 440 mieszkało w Hohenbach, 230 w Reichsheim, 70 w Goleszowie, a w Padwi i okolicy 225. Pastorem był Karl Johann Zipser z Bielska. Na terenie zboru znajdowały się trzy jednoklasowe szkoły ewangelickie: w Hohenbach, Reichsheim i Padwi. W 1905 wybudowano kościół filialny w Padwi. Po upadku Austro-Węgier zbór przystąpił do samodzielnego Kościoła Ewangelickiego Augsburskiego i Helweckiego Wyznania w Małopolsce i jego senioratu zachodniego. W 1923 do zboru przyłączono miejscowości po dawnej stronie rosyjskiej: Luszyca (niem. Samuelsdorf) i Przeczów (niem. Hartfeld) założone przez byłych mieszkańców Hohenbachu około 1820, jak również osadę Mikołajów założoną w 1832 przez osadników z Padwi. Zbór przestał praktycznie funkcjonować w związku z wydarzeniami II wojny światowej, kiedy to zborownicy zostali przesiedleni bądź wyjechali.