Walczył w powstaniu warszawskim jako dowódca plutonu kompanii „Zgoda” batalionu „Czata 49”, od 9 sierpnia jako dowódca plutonu „Mieczyków” KN (po rannym Mieczysławie Kurzynie ps. Miecz). 10 sierpnia został ciężko ranny w okolicy ul. Stawki. Poległ, trafiony ponownie w czasie transportu z pola walki. Według innej relacji zmarł 11 sierpnia w szpitalu Jana Bożego.
Został pochowany w Warszawie.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (pośmiertnie, 2 października 1944).
Upamiętnienie W lewej nawie kościoła św. Jacka przy ul. Freta w Warszawie odsłonięto w 1980 roku tablicę Pamięci żołnierzy Armii Krajowej, cichociemnych – spadochroniarzy z Anglii i Włoch, poległych za niepodległość Polski. Wśród wymienionych 110 poległych cichociemnych jest Stanisław Harasymowicz.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Cichociemni w powstaniu warszawskim Kategoria:Cichociemni Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Ludzie związani z Gimnazjum i Liceum im. gen. Józefa Sowińskiego w Warszawie Kategoria:Obrońcy Warszawy (1939) Kategoria:Ochotnicy w kampanii wrześniowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Oficerowie Armii Krajowej Kategoria:Podporucznicy artylerii Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Polegli w powstaniu warszawskim Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Zmarli w 1944