Wilhelm Leopold Scheider (ur. 16 listopada 1898 w Łaznowskiej Woli; zm. 19 sierpnia 1971) – polski działacz religijny, sługa oddziału Towarzystwa Strażnica w Polsce. Jako sprawujący nadzór nad działalnością Świadków Jehowy w Polsce był wieloletnim więźniem najpierw obozów hitlerowskich, a po II wojnie światowej więzień komunistycznych.
Życiorys Był synem Mikołaja i Anny. W roku 1916 ukończył seminarium pedagogiczne i podjął pracę jako nauczyciel w jednej ze szkół w gminie Ciosny. Z zawodu był nauczycielem, mieszkał na wsi pod Łodzią.
Z wierzeniami Badaczy Pisma Świętego zapoznała go Emilia Mandowa, właścicielka okazałego sklepu obuwniczego na ul. Piotrkowskiej 108 w Łodzi. W 1920 roku dał się zachęcić koledze do przychodzenia na organizowane u niej zebrania Badaczy Pisma Świętego, jak wówczas nazywano Świadków Jehowy (zmiana nazwy od 1931 roku). By mieć ściślejszy kontakt z grupą osób studiujących Biblię, postarał się o przeniesienie do Łodzi. Wtedy też na stałe przyłączył się do tej społeczności religijnej. W połowie lat 20. XX wieku był przedstawicielem zboru Międzynarodowego Stowarzyszenia Badaczy Pisma Świętego Oddziału Łódź (zarejestrowana w województwie łódzkim przy ul.