dr Jan Maria Suchomel) opracował trzy warianty uwolnienia kurierki: I – zakażenie jedzenia więziennego zarazkami tyfusu brzusznego, mające spowodować przeniesienie osadzonych do szpitala, II – za pomocą zastrzyków spowodowanie krwawienia u Szerockiej, a przy imitowaniu przez nią ciąży konieczność skierowania do szpitala, III – wywołanie podrażnienia i ataku wyrostka robaczkowego (cały plan zakładał realizację wersji I przy niepowodzeniu II i III). Wariant II nie powiódł się mimo wykonania zastrzyku przez dr Suchomela, wobec czego przystąpiono do realizowania wersji III i ten sam lekarz wstrzyknął „Musze” terpentynę w okolice wyrostka robaczkowego, po czym kobieta udawała atak. Po wezwaniu konsylium złożonego z niemieckich lekarzy została zaordynowana operacja, którą – po przewiezieniu Szerockiej do szpitala powiatowego w Sanoku – przeprowadzono i usunięto kobiecie zdrowy wyrostek. W listopadzie 1941, w czwartym dniu po operacji, nocą wyszła z sali na parterze szpitala na korytarz, skąd została wyprowadzona z parteru budynku szpitala przez Rybickiego, którego wspomagał Rerutko.