Hermiasz miał trzech synów. Najstarszy zmarł w wieku siedmiu lat. Drugi jego syn, Amoniusz, musiał przyjść na świat nie wcześniej niż około 435 i nie później niż w 445. Hermiasz zmarł, gdy Amoniusz i jego młodszy brat Heliodor byli jeszcze mali, około 450. Aidesia aż do pełnoletniości synów otrzymywała publiczne stypendium. W celu ich wykształcenia udała się do Aten, gdzie powierzyła ich opiece Proklosa. Amoniusz podjął potem wykłady z filozofii w szkole Horapollona, a jego młodszy brat, Heliodor, zajął się astronomią. Damascjusz, który podczas swego pobytu w Aleksandrii był blisko związany ze środowiskiem Aidesii, a po jej śmierci (w 475) wygłosił pochwałę na jej cześć, przekazuje ponadto informację o hojności małżonków. Mówi, że Hermiasz kazał płacić kupcom wyższą cenę, gdy uznał podaną przez nich za zaniżoną, oraz że Aidesia popadła w długi z powodu swej dobroczynności.
Hermiasz pozostawił po sobie transkrypcje lekcji (scholiów) do Platońskiego Fajdrosa. Generalnie przyjmuje się, że praca ta powstała na podstawie lekcji Syriana, choć Hermiasz w żadnym miejscu go nie wymienia.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Filozofowie starożytnej Grecji Kategoria:Neoplatończycy starożytni Kategoria:Filozofowie V wieku Kategoria:Bizantyńscy filozofowie 395–527 Kategoria:Ludzie urodzeni w Aleksandrii