Także w marcu 2020 ogłoszono, że Sieliwanow został kierownikiem nowego biura bukmacherskiego w Rosji o nazwie Sportradar.
Życie prywatne Był żonaty z Carrie Esposito, córką kanadyjskiego hokeisty Phila Esposito. Wychowywali trzech synów, Dylana Selivanova-Wahle (ur. 1993) z pierwszego małżeństwa żony oraz Niko Selivanova (ur. 1998) i Rocco Selivanova (ur. 2002) ze wspólnego związku. Dylan i Niko zostali również hokeistami. 30 stycznia 2012 w wyniku pęknięcia tętniaka aorty brzusznej w wieku 43 lat zmarła żona hokeisty. Do tego czasu rodzina mieszkała w niemieckim mieście Krefeld, gdzie Sieliwanow grał wcześniej w miejscowym klubie.
Sukcesy mały|240px|Aleksandr Sieliwanow (pierwszy z prawej) promujący drużynę Füchse Duisburg (2008). Pierwszy z lewej Morten Ask, w środku Jean-Luc Grand-Pierre Klubowe 16px Srebrny medal mistrzostw ZSRR: 1991 ze Spartakiem Moskwa 16px Brązowy medal mistrzostw ZSRR: 1992 ze Spartakiem Moskwa Puchar Spenglera: 1989, 1990 ze Spartakiem Moskwa Puchar Holandii: 2012 z HYS The Hague 16px Złoty medal mistrzostw Holandii: 2013 z HYS The Hague
Indywidualne Superiga rosyjska 1992/1993: Nagroda Najlepsza Trójka dla tercetu najskuteczniejszych strzelców ligi (oraz Aleksandr Barkow i Aleksiej Tkaczuk) - łącznie 59 goli Mecz gwiazd DEL: 2002, 2004, 2005 Mecz gwiazd Eredivisie: 2012
Przypisy