wstąpił do 1 Samodzielnej Brygady spadochronowej.

Cichociemny Zgłosił się do służby w kraju, przeszkolony ze specjalnością w dywersji na kursach dla cichociemnych.

Zrzucony do kraju w nocy z 30 na 31 marca 1942 roku z pokładu „Halifaxa” numer 9613, z szachownicą Polskich Sił Powietrznych podczas VII operacji przerzutu skoczków do kraju o kryptonimie „Belt”. Wraz z rtm. Jerzym Sokołowskim w skład Ekipy VII zrzutu wchodzili: por. Jan Jokiel „Ligota”, por. Stefan Majewicz „Hruby”, por. Piotr Motylewicz „Krzemień”, mjr dypl. Tadeusz Sokołowski „Trop”, kurier Delegatury Rządu na Kraj – ppor. Jerzy Mara-Mayer „Filip”, „Vis”.

Po zrzucie Jerzy Sokołowski przybył do Warszawy, gdzie po zaledwie trzy tygodniowym okresie „aklimatyzacji” otrzymał przydział jako oficer IV odcinka wydzielonej organizacji dywersyjnej AK „Wachlarz” utworzonej latem 1941 roku w związku z wybuchem wojny niemiecko-sowieckiej. Na odcinek IV „Wachlarza” w pierwszej dekadzie maja 1942 r. przerzucono transportem samochodowym i kolejowym kilkudziesięciu nowych ludzi. Byli wśród nich oprócz Jerzego Sokołowskiego „Miry” trzej inni cichociemni, w tym dwaj jego koledzy z tego samego zrzutu: mjr „Trop” – Tadeusz Sokołowski i por. „Krzemień” – Piotr Motylewicz, a także kpt. „Mak” – Bohdan Piątkowski.