Wiesław Ipohorski-Lenkiewicz, vel Wacław Jan Domański vel Michał Szewczuk, ps. Zagroda, Misza, Czapla (ur. w Berezówce k. Bobrujska, zm. po 8 marca 1943) – polski nauczyciel, oficer Wojska Polskiego II RP, Polskich Sił Zbrojnych i Armii Krajowej, porucznik broni pancernych, cichociemny, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Był synem Jana (1881–1939, właściciela ziemskiego), i Marii z domu Porębskiej. Miał brata Janusza (1916–2007). W 1930 roku zdał maturę w Gimnazjum Państwowym im. Władysława IV w Warszawie. Po odbyciu służby wojskowej w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty w Cieszynie podjął w 1932 roku studia na SGGW, jednak porzucił studia i został nauczycielem szkoły powszechnej w Leśniewie. Zajmował się również dziennikarstwem.
We wrześniu 1939 roku służył w 109 kolejowym taborze 18 Dywizji Piechoty. Przekroczył granicę polsko-litewską 25 września 1939 roku. Był internowany na Litwie do 9 października 1939 roku. W listopadzie znalazł się we Francji, gdzie walczył w szeregach 3 Dywizji Piechoty. Od czerwca 1940 roku przebywał w Wielkiej Brytanii, gdzie służył w 1 Brygadzie Strzelców jako oficer techniczny.