Lęgi Po raz pierwszy lęgi opisano w roku 2003. Zlokalizowane zostały 2 gniazda, kolejno w 1995 i 1999 roku. Pierwsze z nich odnaleziono 23 listopada na wysokości 1800 m n.p.m., zawierało pisklę i jajo. Zbudowane było w pnączu epifitu Philodendron hastatum. Kształt miało kulisty, o ściętym wierzchołku i średnicy zewnętrznej 23 cm. Składało się głównie z obumarłych części P. hastatum oraz łodyg i liści innych roślin. Wyściółkę komory stanowiły liście. Jaja o skorupie barwy akwamaryny nie pokrywały żadne wzory. Miało wymiary 30,7×24,7 mm. Następnego dnia po odkryciu z jaja wykluło się drugie pisklę. Miało zamknięte oczy, ciemnoszarą skórę pokrytą ciemnoszarym puchem oraz dobrze widoczne wole. Dziób z wyjątkiem ciemnego zakończenia miał barwę cynobrową, podobnie jak i zajady. Dwa dni po wykluciu pisklęta ważyły 12 i 13,5 g. Siedem dni po wykluciu gniazdo opustoszało, zapewne więc lęg został zjedzony przez drapieżnika.