Ekologia gatunku – dyscyplina nauk biologicznych, część ekologii obejmująca ekologię populacyjną i ewolucyjną, zajmująca się zagadnieniami ewolucji historii życiowych gatunków (stylu życia)Historia życiowa organizmu (ang. life history) – ciąg wydarzeń w życiu osobnika (kolejne etapy rozwoju, np. od zapłodnienia do śmierci), charakterystyczny dla gatunku (zob. podstawowe pojęcia ekologii ewolucyjnej). i strategii życiowych, mechanizmami powstawania adaptacji oraz problemami zmian rozmieszczenia i liczebności w populacjach jednogatunkowych.
Geneza Historycznie ekologia była dzielona na: autekologię – naukę o pojedynczych organizmach w ich środowisku, inaczej „ekologię organizmów”, „fizjologię reakcjiReakcja fizjologiczna – odpowiedź organizmu lub jego narządów na działanie różnego rodzaju bodźców.” (Herbert Andrewartha, 1961), „ekologię fizjologiczną” (Charles J. Krebs, Ecology. The Experimental Analysis of Distribution and Abundance wyd. 4, 1994), synekologię – naukę o zbiorowościach organizmów (zespołach, populacjach, biocenozach).