Szpital Świętej Rodziny w Nazarecie (hebr. בית החולים המשפחה הקדושה; arab. مستشفى العائلة المقدسة; wł. Ospedale Sacra Famiglia; ang. Holy Family Hospital Nazareth; nazywany także Włoski Szpital) – szpital położony w mieście Nazaret na północy Izraela.
Historia
W 1540 w Hiszpanii powstał katolicki zakon bonifratrów, którego celem była opieka nad chorymi. W 1882 jego austriacki oddział utworzył w Nazarecie nowy szpital. Początkowo był to szpital posiadający jedynie ambulatorium do przyjmowania chorych. W 1884 wybudowano obecny budynek klasztoru z kościołem, oraz przyległy do nich szpital (posiadał on wówczas cztery łóżka dla pacjentów). W 1893 z powodu braku środków finansowych i chorób mnichów, szpital zamknięto. W 1899, gdy ponownie go otworzono, szpital posiadał 30 łóżek. Podczas I wojny światowej szpital został w 1915 zajęty przez władze osmańskie i przekształcony w szpital wojskowy. Pod koniec 1917 urządzono w nim niemiecki szpital polowy nr 213. Zmarło tutaj 51 niemieckich żołnierzy, których pochowano na cmentarzu żołnierzy niemieckich obok szpitala. W 1918 zezwolono zakonnikom powrócić do szpitala, mogli oni jednak otworzyć jedynie ambulatorium i aptekę. Gdy w 1939 wybuchła II wojna światowa, tutejsi zakonnicy zostali internowani przez władze Brytyjskiego Mandatu Palestyny, a szpital przekształcono w szpital wojskowy.