W 1906 roku zakupiono działkę położoną na wzgórzu w zachodniej części miasta. Rozpoczęto na niej budowę szpitala. Doktor Vartan nie doczekał jego otwarcia, gdyż zmarł w 1908 roku. Natomiast pierwszy budynek szpitalny otworzono w 1912 roku. W kolejnych latach dodawano do niego kolejne budynki. Podczas I wojny światowej szpital został w 1915 roku zajęty przez władze osmańskie i przekształcony w szpital wojskowy. Podbicie Palestyny przez Brytyjczyków i utworzenie Brytyjskiego Mandatu Palestyny umożliwiło powrócenie szpitala pod opiekę E.M.M.S.. W 1935 roku szpital otrzymał zasilanie energią elektryczną. Gdy w 1939 roku wybuchła II wojna światowa sytuacja szpitala bardzo się skomplikowała. Przesunięcia brytyjskiego personelu medycznego spowodowały, że pozostały w nim zaledwie dwie lekarki z ograniczoną liczbą pielęgniarek. Pomimo to, w kolejnych latach liczba pacjentów nieustannie rosła. Sytuacja dramatycznie pogorszyła się w 1948 roku, gdy podczas I wojny izraelsko-arabskiej w mieście schroniło się około 20 tys. palestyńskich uchodźców z wysiedlonych wiosek.