Zarodniki cylindryczne, gładkie, o rozmiarach 7–11 × 2–3 μm. Gatunki podobne twardziak zimowy (Lentinus brumalis) ma również duże i podobne pory, ale jest ciemniejsza i nie ma orzęsionego brzegu kapelusza. żagiewka wielkopora (Neofavolus alveolaris) ma też duże pory, ale występuje głównie na jesionie, twardziak orzęsiony (Lentinus substrictus) ma kapelusz włochaty lub filcowaty, pory drobne.
Występowanie i siedlisko Gatunek szeroko rozprzestrzeniony w Ameryce Północnej, szczególnie w jej zachodniej części. W Europie Środkowej występuje w rozproszeniu i tylko w jej południowej i południowo-wschodniej części. W Polsce jest niezbyt częsty.
Rośnie na martwych, opadłych gałęziach drzew liściastych, szczególnie na olszy czarnej, brzozie brodawkowatej, buku, dębie. Owocniki pojawiają się od lutego do listopada.
Znaczenie Saprotrof. W Europie uważany jest za grzyb niejadalny, w innych krajach świata jest jednak jadalny; znajduje się na liście grzybów jadalnych w Hongkongu, Nepalu, Papui-Nowej Gwinei i Peru.
Przypisy Domański S., Orłoś H., Skirgiełło A., Flora Polska. Grzyby (Mycota). Tom III. Żagwiowate II (Polyporaceae pileatae), Szczeciniakowate II (Mucronoporaceae pileatae). Lakownicowate (Ganodermataceae). Bondarcewowate (Bondarzewiaceae). Boletkowate (Boletopsidaceae). Ozorkowate (Fistulinaceae). PWN, 1967.
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Żagwiowate